«گلپونه‌ها» یادگار ایرج بسطامی و وصف حال اغلب مردم ایران است

آخرین اخبار مصاحبه

آهنگساز و نوازنده پیشکسوت موسیقی با بیان اینکه تمثیل گلپونه‌ها بیان تنهایی و زبان حال اغلب مردم است، گفت: این تصنیف را می توان یادگار مرحوم ایرج بسطامی دانست.

شب موسیقی / گفتگوی خبرگزاری مهر با حسین پرنیان، حسین پرنیا ضمن بیان اینکه رمز ماندگاری «تصنیف گلپونه‌ها» در همگام شدن با هنرمندانی بود که حرف مردم و زمان را مطرح می‌کردند، بیان کرد: هر فردی که این ترانه را می‌شنود فراخور حال خودش با آن برخورد می‌کند مانند شعر حافظ که هرکسی از ظن خود یار و هم‌سفرش می‌شود.

وی درباره شکل‌گیری این قطعه، افزود: همکاری با زنده‌یاد ایرج بسطامی به سال ۷۳-۷۴ برمی‌گردد، نخستین آلبومی که با وی کار شد، «تحریر در خیال» نام داشت که بعد از چند سال بانام «این خانه بوی گل گرفت» منتشر شد و فضای آن مانند تصنیف گلپونه‌ها است که غم شیرینی در این آهنگ‌ها نهفته و زبان حال مردم است.

موسیقی امروز ماندگار نیست

این آهنگساز در پاسخ به این پرسش که چرا آثار امروزی کمتر جاودانه می‌شود، ابراز داشت: وقتی جامعه به سمت شکست و وحشت اخلاقی حرکت کند خواه‌ناخواه اسباب زحمت خود را فراهم می‌کند و در این شرایط آثار موسیقی نیز از ماندگاری برخوردار نخواهند بود

پرنیا در ادامه تصریح کرد: از سوی دیگر جاودان نبودن آهنگ‌های شرایط فعلی، به خود مردم نیز برمی‌گردد زمانی که جامعه به مصرف‌گرایی صرف رسیده و تولید ذبح‌شده باشد، دیگر مجالی برای نشر آثار ماندگار باقی نمی‌ماند.

وی با بیان اینکه رشته دیگر این ریسمان در دست متولیان فرهنگ و هنر قرار دارد، افزود: در جامعه‌ای که به فرهنگ و هنر توجهی نمی‌شود حتماً اخلاق سقوط می‌کند و وقتی‌که هنرمندان دچار تنزل فکری شوند دیگر تراوشی نیز به وجود نخواهد آمد.

ضرورت افزایش حمایت وزارت فرهنگ و ارشاد از هنرمندان

آهنگساز و نوازنده پیشکسوت موسیقی در پاسخ به این پرسش که از وزیر جدید ارشاد چه انتظاراتی دارید، ابراز داشت: وی باید وزیر فرهنگ و هنر نیز باشد، ما امروز باید دست از ارشاد برداریم و فرزندِ هنر باشیم، وزارت ارشاد هیچ حمایتی از آثار موسیقی جدی نمی‌کند لذا متولیان امور فرهنگی تنها به‌سوی آثار نازل روی آورده اند.

پرنیا در پاسخ به این پرسش که نسل جدید را در موسیقی چطور می‌بینید، تصریح کرد: کم‌توجهی به جوان‌ها باعث شد تا نسل جدید سردرگم بماند و استعدادها به بی‌راهه رود از سوی دیگر با جابه‌جایی اخلاقی صورت گرفته در جامعه، بی‌ارزشی‌ها به‌عنوان ارزش جایگزین شده‌اند که این به هنر لطمه می‌زند.

وی با تاکید بر اینکه جامعه زمانی ساخته می‌شود که اخلاق وجود داشته باشد، افزود: اگر متولیان امور فرهنگی به دنبال حفظ جایگاه خودشان هستند باید فرهنگ و هنر را به خود مردم واگذار کنند.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

code